Eenzaamheid en “leren vissen”

Gepubliceerd op 26 november 2020 om 19:20

Eenzaamheid en 'leren vissen'

 

1 op de 5 mensen die gebruik maakt van de Wmo, de Wet maatschappelijke ondersteuning, voelt zich steeds eenzamer. Vooral ouderen geven aan zich eenzaam te voelen.

Wmo-gebruikers hebben in het dagelijks leven hulp nodig. Velen van hen zijn afhankelijk van deze hulp, vaak omdat ze die van hun eigen omgeving onvoldoende krijgen. Kinderen doen al van alles voor hun ouders, maar hebben vaak ook een eigen gezin en een baan. Daardoor is het lastig om structureel te ondersteunen. 

 

Deel uitmaken van een groep is een basisbehoefte

Dit is geen pleidooi voor de Wmo, integendeel, er zijn aanvragen genoeg en een praktisch hulpmiddel is vaak niet de oplossing tegen eenzaamheid. Nee, dit is bedoeld om te laten zien welke gevolgen het heeft voor een mens wanneer iets wat wij ‘zelfredzaamheid’ noemen voor een deel wegvalt. U kunt zich voorstellen dat het lastig is om afhankelijk te zijn van een ander voor dingen die u het liefst zelf wilt doen en voorheen ook zelf deed. Een rondje fietsen bijvoorbeeld om te genieten van de natuur, een frisse bries door de haren. Of een goed gesprek tijdens een etentje in dat fijne restaurant. Voor veel ouderen is dit iets waarvoor ze nu afhankelijk zijn van een ander en waarvan ze soms zelfs afscheid hebben moeten nemen. Dat doet pijn. Deel uitmaken van een groep (groot of klein) en greep hebben op je leven zijn namelijk fundamentele basisbehoeften van de mens. Als deze behoeften te vaak niet vervuld worden, kan dit gevoelens van eenzaamheid geven.

 

Leren vissen
De vraag die mij te binnen schiet is: wat kunnen wij eraan doen? We moeten ervan uitgaan dat het bestrijden van eenzaamheid - net als elke maatschappelijke uitdaging - het zoeken naar een evenwicht is. Een aanpak moet nooit alleen gericht zijn op acties, waarbij onze aandacht zich geheel richt op het aanbieden van allerlei instrumenten om het leven van de eenzame te verlichten. Het is immers beter “iemand te leren vissen dan hem/of haar elke dag een vis te geven”.

 

Wilt u graag ‘leren vissen’? Dat kan. Hoe? Stuur gerust een mailtje naar info@samentegeneenzaamheidsv.nl en we helpen u verder.

 

Mijn naam is Rianda van der Linden, Wmo-consulent en één van de gezichten achter “Samen Tegen Eenzaamheid Stichtse Vecht. De komende jaren zetten wij ons in om het taboe op eenzaamheid te doorbreken. Kijk op www.samentegeneenzaamheidsv.nl en doe met ons mee.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.